ഈ മഴയില് സമൃദ്ധമായി ദര്ശിക്കാന് കഴിഞ്ഞത്
പ്രകൃതിയുടെ വികാരങ്ങളാണ്..
കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴകള് ..അവ
എന്റെ ഹൃദയവും നിറക്കുകയാണോ ?
എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് മൊഴിയുന്ന മഴയുടെ തരളമായ ഹൃദയം,
പേയും , പിശാചും വിഹരിച്ച എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ പുല്മെടുകള്ക്ക് ..
ശുദ്ധി തീര്തമാകുമോ ..?
മഴയുടെ പ്രണയത്തിനു എനിക്ക് മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു..
ഈ പ്രളയത്തിന്റെ അഗാതത എനിക്ക് ഉള്ക്കൊല്ലാനകുമോ ..?
മഴയുടെ വികാരങ്ങളുടെ അനന്തതക്ക് മുന്നില് ഞാന് കീഴടങ്ങുന്നതായി തോന്നി..
എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാന് കഴിയാതെ പോയത് ഒരിക്കലും മഴ പെയ്യാത്ത സ്വാര്ത്ഥതയുടെ ലോകതെയാണ് ..
ആ ലോകവുമായി ഈ ജീവിതം മുഴുവന് ബന്ധപ്പെടെണ്ടി വരുമെന്നും ..
ആ ലോകം ഇന്നെന്നെയും എന്റെ വികാരങ്ങളെയും ബലഹീനമാക്കിയിരിക്കുന്നു..
എന്നെ കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു ..
പക്ഷെ അന്നും പെയ്ത മഴ എന്നെ നോക്കി പുന്ചിരിചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ..
ഈ മഴയും പ്രളയവും എനിക്കെന്നും പ്രതീക്ഷകള് സമ്മാനിക്കുന്നു ,
വീണ്ടുമൊരു നനവുള്ള നാളിന്റെ പ്രതീക്ഷകള് ..
നിസ്വാര്ഥമായ ഒരു ആശീര്വാദം പോലെ വീണ്ടും മഴ പെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു..
No comments:
Post a Comment