അതിരുകളില്ലാത്ത ആകാശങ്ങളില് അലഞ്ഞു ,
അരുവികളുടെ നാദവും മദുരമായിരുന്നു
ഇതു പുതു ദൈവങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ലോകം ..
എന്റെ നൊമ്പരങ്ങള് മരുഭൂമിയില്
കരിഞ്ഞ പുല്ഉകള്ക്ക് കൂട്ടായി
ദൈവങ്ങലുണ്ടോ ഇവിടെ ,ഉണ്ടായിരിക്കാം ,
പക്ഷെ ,അവര് അകലെയാണ് ,നക്ഷത്രങ്ങളെ പോലെ
വിലയില്ലാത്ത ഹൃദയം -എന്തിനിനിയും ചുമക്കുന്നു? ....
വിലയില്ലാത്ത ചരക്കുകള് ഉപേക്ഷിക്കുക ...
ആ ചവരുകൂനകല്ക്കരികില് ഭ്രാന്താലയങ്ങള് പണിയുക ...
വിലയുള്ള ചരക്കുകള് വഴിയേ വരുമ്പോള് ,അവ ചുമക്കുക ...
വിലയില്ലാതുപെക്ഷിച്ചവയ്ക് വേണ്ടി ഓര്മകളില് പരതുമ്പോള്
അവ മണ്ണോടു മണ്ണ് ചേര്ന്നിരിക്കും ..
ഇതെന്തു പ്രത്യാശ .....
ഈ സുങലോലുപതയില് ..ഇങ്ങനെയുമാകാം പ്രത്യാശകള്
ഒരുനാള് മണ്ണോടു ചേരാന് ,മോചനത്തിനായ്
No comments:
Post a Comment